Bloged in Persoal by pandeiradasideral xoves xaneiro 11, 2007
Hai ocasións nas que penso que estou atrapado nunha gaiola de pensamentos dos que non podo saír. Pensando moito. Demasiado. Pero sempre escoitei que ata as gaiolas teñen portas… aínda menos mal…
Pablico_snowO mellor anfitrión do San Froilán. Habemus fiestii
Pés Espidosunha tribo urbana de peles vermellas que moi poucos coñecen. para eles a felicidade é camiñar cos pés espidos, sentir a terra e a herba con eles. as feridas non molestan porque sempre curan. sentir a vida así é un privilexio. es ti un deles?
