:: Pandeirada Sideral….. soamente a tolemia mantenme nos meus cabais ::

E hoxe lembreime dunha destas conversas sen sentido que se teñen os sábados pola noite. Para ser máis exacto, destas que tes cando marchas pra casa digamos que… non ó 100%. O caso é que un día indo cara casa nunha das arroutadas de estupidez que teño moitas veces, dígolle a un amigo…

“Oes vou escribir á TVG para que fagan un gran hermano VIP pero con personaxes da terra. E como suxerencias poría a Karina Falagan, Gayoso, Piñeiro, Ana Kiro e Cañita Brava. Ti a quen porías?”

“Buah tío.. yo al Tacho al Pemán y a los Tonechos fijos… y de tipas no sé”

“Cala case me esquezo! A la Mercedes Peón para que faga dúo co Cañita Brava. Ela tocando o sacho e el as cucharas..”

“Éxito garantizado… eh! y a la Amadora también”

Dícese do sentimento que sofre unha persoa cando é humillada.

É o único que sentín o sábado. Ver que a locomotora non ten vagóns que lle sigan no camiño non é plato de gusto. Sempre crin que con vontade todo se pode, pero creo que se está vindo abaixo este principio. Tanto me tocou que pola noite sentinme coma  un zombie vagando por rúas de xente e iso que estaba ateigada de xente. Teño claro que esto non me dá de comer que só o fago por diversión, pero se esto último non funciona haberá que replantexarse moitas cousas.

E como non o domingo máis do mesmo. 19 puntos que non serviron para nada. Desfondarme ata chegar extenuado no vestiario. Polo menos tiven a grata sorpresa de ter o meu pai coma siareiro de excepción. Apareceu por alí como quen non quere a cousa e o rematar o partido: “no es por amor de padre pero has sido el mejor con diferencia. Le has puesto huevos al asunto” Vindo de meu pai todo un halago. Polo menos funme contento para casa. Fíxome esquecer todo o acontecido.

Ver que o móbil bota fume o día do teu cumpleanos sempre é unha boa noticia. Significa que a xente se lembra de ti; incluíndo algunha non agardada é que me fixo moita ilusión. Algún é posible que o fixera polo simple trámite de facer, pero creo que a ampla maioría o fixo porque así o sentía. Moitas grazas a todos.