:: Pandeirada Sideral….. soamente a tolemia mantenme nos meus cabais ::

Dícese do sentir do estímulo creativo que fai que o artista cree de maneira eficaz. Cada un ten o seu intre. Comicamente, para moitos prodúcese no que poderíamos considerar o “momento All-Bran”. De feito moitas das frases máis emotivas están nas paredes das portas dos cuartos de baño. Repito, parece de chiste; pero é certo. Non é o meu caso. O meu cerebro comeza a traballar cando estou na cama, nesa fase na que non sabes se estás no mundo real ou no mundo dos soños. Podería dicir que é un sprint final de ideas antes do remate da proba no que chegará o merecido descanso.

O mellor que se creou no mundo mundial foi grazas á inspiración… Bendita inspiración…

PD: E ti?… Tes ese momento?

Penso que o que fai que podas socializar cunha persoa débese á suma do conxunto de “detalles” que esa persoa teña cara ti e co resto das persoas. E como din que unha das “salsas da vida” son as relacións de socialización entre as persoas, por medio dun siloxismo totalmente sinxelo e ata case que vulgar, xa que nin sequera sei si se o explico ben ou se está ben feito, poderíase chegar a dicir que a vida é un compendio de pequenos detalles.

Como se fose ó máis puro estilo do anuncio da que posiblemente (cousa da que discrepo) sexa a “kulún guelé” birra do mundo… “todo depende do detalle”

Entre que teño o nocello escangallado e o meu ordenador está na antesala da morte teño o blog abandoado cual “cadelo rueiro”. Realmente pouco é o que me acontece como para poñer algo substancial. Unicamente dicir que xa chega o tan ansiado entroido, festa na que case todo se permite. E para mostra un botón: o ex-concelleiro de deportes, que tódolos anos rapaba o seu espeso e rechamante mostacho e máis as súas pernas para vestir de cortesana, doncella, cabareteira, fulana ou puta (como queirades escoller). E outra mostra: Eu de plátano. Aquela noite saín fisicamente malparado, pero como din por aí… sóplame o cara… (o membro fálico). Paseino de puta nai e se este ano é a metade do anterior, non direi que me conformo pero mal non estaría.

Noutro orde de cousas. felicitar dende aquí a rapaza que teño que convidar á vindeira churrascada que organice na miña humilde morada. A cumplir moitos máis.

Saúdos a todo o mundo.

A rúa sen luces. Está todo escuro. Nin unha soa persoa nelas. Un silencio sepulcral. E a brétema que me impide ver as montañas que se poden observar desde o meu portal. Nin tan seuquera o mitas veces molesto camión de recoller o lixo; ese que non ten os parafusos engraxados e fai un ruido de mil demonios espertando a todo o barrio. Penso que é a primeira vez que vexo durmir o meu barrio. Creo que el tamén pode soñar por momentos…

E ti… soña tamén. Co que máis te apeteza. Ti eres o únic@ don@ dos teus soños… loita para que non chos rouben.

Me cago na puta…estpume a volver un consumista… A miña última adquisición.

Xa sei que te debía unha actualización, por facer unha na miña honra 

Xa sei que tardei un tempo en facelo.

Xa sei que te debo levarte a tomar certo brebaxe.

Xa sei que é unha actualización un pouco cutre pero é o que ten a falta de orixinalidade.

De tódolos xeitos…aquí está señor donvitorcorleone… por seguir conxeniando en amizade moitos anos máis (aínda que non te saibas comportar nos restaurantes, xD)

PD: Non tiña foto túa así que vai unha de Sabina que sei que te vai.

Din por aí, que as persoas temos un reino chamado corazón. Pero non todas o teñen. Algúns carecen del porque simplemente non teñen escrúpulos ou o regalaron e quedou en tan mal estado que cando o recuperaron xa non servía para nada. Tamén din que cada un ten o seu propio rei ou raíña. Falan de que as grandes conquistas son aquelas que están escritas nos libros de historia. Mentira. O reino Corazón non aparece nos libros de historia e, sen embargo, é a mellor conquista que se pode facer. Hai xente que sen mover un dedo xa o ten feito. Pola contra hai outra que inténtaoo mil e unha veces e… nada; pero de todo ten que haber na viña do Señor. Tamén din que hai un tren que leva ata ese reino, pero ollo!! pode ser que só pase unha vez na vida. Estate atento pra non perdelo.
Un día destes vou emprender unha viaxe que teña coma destino ese reino. Próxima Estación: Corazón…

E coma recibín este 2007?? Cunha “maniobra de Heimlich”. En plan heroe. E outro dos grandes clásicos onde os haxa: A ”Marcha Radetzky” (ver) a todo volumen.

Hoxe é dun deses días en plan reflexión en estado vexetativo. Hai que beber menos. Hai de deixar de facer o gilipollas. bla bla bla

Estou enganchado a “Me llamo Earl”. El ten unha lista de malas accións realizadas no pasado que agora ten que subsanar. Eu teño a miña propia lista pero de accións ou obxectivos a cumplir no 2006. Unha desas cousas que se me dá por facer cando non teño nada que facer mellor que perder o tempo. O caso é que unha amplia maioría non se conseguiu…

Aprobar todo en xuño…

Facer unha viaxe ó estranxeiro…

Falar algo máis en galego…

Aprender a cociñar cousas decentes

Non facer tanto o vago

Ir o ximnasio (mítico onde os haxa)

Ir ó cine despois de…buff

Ler algún que outro libro

Manter a miña habitación ordeada

Comer algo máis de verdura

Irme de camping

Non ser tan indeciso…

…

Puta merda que só me quedan 48 horas…

Menos mal…  non me chegaba o venres. ( E non o digo por Gayoso)