:: Pandeirada Sideral….. soamente a tolemia mantenme nos meus cabais ::

Non sei ata que punto a fe move montañas… Eu creo máis na terreal que na celestial. Creo máis na mestura de fe e vontade, posto que con esta última todo se pode. Hai intres que pensas que podes facer o que sexa… menos mal que sempre hai alguén que chega e te lembra unha e outra vez que nunca poderás camiñar por riba das augas… Penso que, ás veces, o meu cerebro está feito a base de alpiste porque se me enche de paxaros a cabeza…

Esto é unha iniciativa que partiu dun blog chamado Casatlantica e que consiste en colgar mellores canciones para foder. Eu non son partidario de seguir as cadeas porque penso que se existen é para rachalas, pero esto polo menos pareceume curioso. É incrible ver como unha gran cantidade de blogs seguiron este, que xa ben poderiamos chamar, fenómeno. Ata por mail chegoume e tamén por parte da miña irmá que non fondo é unha morbosa e  unha cotilla e quere saber de todo o que me acontece. Pero indo o tema, aquí está a miña lista. Máis ben son cancións que van encamiñadas a… ejem… a iso.

GOMEZ- Get miles

Ten un puntiño de hino psicodélico ó comezo que ten o seu aquel. Por certo se alguén lle sona a canción e non sabe de que dicir que sae nun capítulo de House.

NEIL YOUNG-Down by the river

O solo de guitarra é moi suxerente. Sen prisas. Non puxen o video do tubo porque non atopei a versión de estudo.

SERGE GAINSBOURG & JANE BIRKIN- Je t’aime

Clásico onde os haxa. Por certo, non vén a conto, pero os Irmáns Calatrava teñen unha versión moi curiosa desta canción parodiando o conto da Carapuchiña Vermella.

GÖLDFRAPP-Ooh la la

A ritmo de baile…pero horizontal.

GORILLAZ-Kids with guns

E o derradeiro. A min é unha melodía que me incita. Pero bueno para gustos hai cores e agardo que sexan máis co do video.

CHRIS ISAAK-Baby did a bad bad thing

Outro clásico.

Lembrar que cada un ponlle a súa vida a música que quere. 

Non pode haber nada mellor que desfrutar de aquelo que daba por perdido. De voltar a pasalo ben facendo o que me gusta. Grazas por facer que por un día esquecese todo.

Despois de renovar lixeiramente a tecnoloxía na miña casa, por fin podo ver películas en dvd coma o resto dos mortales. Non fai moito, unha señorita tentaba venderme por teléfono unha serie de dvd’s do grupo crtvg, pero non me lembro que materia tiñan. Eu contesteille que non tiña dvd e ela cría que o que quería era desfacerme dela para que non me amolase máis. E así mo expuso moi educadamente. A miña resposta foi entre risas…. “jajaja non…en serio..que non teño”. Silencio. Á señorita xa lle daba igual venderme os seus dvd´s. Agora só lle importaba a miña vida privada. “Pero como fas para o videoclub??… en serio que non tes?” a miña resposta foi moi simple. “Pois é que non vou moito o videoclub. Ademais….agora mesmo estoume decatando de que son un pouco Amish… e que non te pareza mal pero é que vou chegar tarde a un sitio e esto non é por desfacerme de ti tampouco…tamén é certo” “todavía non creo o do dvd…. Bueno pois que teñas bo día”

Por fin estou algo máis acorde cos tempos que corren…

Din que é unha das fases dunha borracheira…de tódolos xeitos aquí está a miña homenaxe a tan singular acontecemento

.

Trocaría o motivo da miña excitante estancia de fin de semana a pensión completa nunha habitación dunha clínica Non me importaría que fose debida ao Síndrome de Stendhal (que creo que me aconteceu algo semellante cunha moza), no canto de ser por un golpe na cabeza xogando ó baloncesto. Sería moito máis….. poético. E estar nesa habitación da clínica dá moito para pensar e facer (aínda que resulte paradóxico). Non vou negar de que tetornasen as pantasmas do pasado, pero rematas por sacar cousas en positivo. Desta vez… os detalles das persoas.

Saúdos

A quen non lle gusta lembrar cando era neno? E para mostra un botón. Un exitazo que pegou moi forte patio do meu colexio en Versión Orixinal Subtitulada.

Sei que o que me mata é a miña falta de iniciativa e o estar nunha dúbida constante. Cando me decido porque teño unha arroutada decátome de que o momento era… xa fai tempo. Necesito ser máis impulsivo, deixar de analizar tan detidamente os “pros e os contras”. O tempo pasa moi rápido como para perder o tempo afogado nun mar de dúbidas.

Ver que o móbil bota fume o día do teu cumpleanos sempre é unha boa noticia. Significa que a xente se lembra de ti; incluíndo algunha non agardada é que me fixo moita ilusión. Algún é posible que o fixera polo simple trámite de facer, pero creo que a ampla maioría o fixo porque así o sentía. Moitas grazas a todos.