Sweet home A Derrasa…

E funme a dar unha volta polo pobo. Inmensa tranquilidade. Despois dunha semana agotadora na que nin tan sequera houbo tempo para pensar. Bueno…minto; algo sí que pensei. Moita xente que coñecín pero quédome sobre todo con unha. A señora que rexentaba ata esta semana o bar do albergue do Corgo en Muíños. Maruxa. 59 anos e toda unha vida chea de sabedoría. Tamén moito neno e por suposto Chema.

Só teño 21 anos pero teño visto unhas cantas caras. Incluíndo algunhas moi femosas. Eu, sentíndoo moito por algunhas persoas quédome ca dos nenos.

Esta entrada foi publicada en Persoal. Garda a ligazón permanente.

Unha resposta a Sweet home A Derrasa…

  1. julito di:

    olvídaste da miña marabillosa faciana

Os comentarios están pechados.